POMPONII MELAE
DE SITU ORBIS
LIBER I.
CAP. XIII. - Cilicia.
At in recessu intimo locus est, magni aliquando discriminis, fusorum ab Alexandro Persarum fugientisque Darii, spectator ac testis; nunc ne minimâ quidem, tunc ingenti urbe celebris Isso fuit; et hac re sinus Issicus dicitur. Procul inde Ammodes promontorium inter Pyramum Cydnumque fluvios jacet. Pyramus, Isso [prior,] Mallon praeterfluit: Cydnus ultra per Tarsum exit. Deinde urbs est olim a Rhodiis Argivisque, post piratis (Pompeio assignante) possessa, nunc Pompeiopolis, tunc Soloe: juxta in parvo tumulo Arati poëtae monimentum; ideo referendum, quia ignotum, quam ob causam jacta in id saxa dissiliunt. Non longe hinc Corycos oppidum portu saloque incingitur, angusto tergore continenti annexum. Supra specus est, nomine Corycius, singulari ingenio, ac, supra quam ut describi facile possit, eximius. Grandi namque hiatu patens, montem litori appositum, et decem stadiorum clivo satis arduum, ex summo statim vertice aperit. Tunc alte demissus, et quantum demittitur amplior, viret lucis pendentibus undique, et totum se nemoroso laterum orbe complectitur; adeo mirificus ac pulcher, ut mentes accedentium primo adspectu consternat; ubi contemplati duravêre, non satiet. Unus in eum descensus est, angustus, asper, quingentorum et mille passuum, per amoenas umbras et opaca silvae quiddam agreste resonantis, rivis hinc atque illinc fluitantibus. Ubi ad ima perventum est, rursum specus alter aperitur, ob alia dicendus. Terret ingredientes sonitu cymbalorum, divinitus et magno fragore crepitantium. Deinde aliquamdiu perspicuus, mox, et quo magis subitur, obscurior, ducit ausos penitus, alteque quasi cuniculo admittit. Ibi ingens amnis, ingenti fonte se extollens, tantummodo se ostendit, et, ubi magnum impetum brevi alveo traxit, iterum demersus absconditur. Intra spatium est magis, quam ut progredi quispiam ausit, horribile, et ideo incognitum. Totus autem augustus et vere sacer, habitarique a Diis et dignus et creditus, nihil non venerabile, et quasi cum aliquo numine, [se] ostentat. Alius ultra est, quem Typhoneum vocant, ore angusto, et multum (ut experti tradidêre) pressus, et ob id assiduâ nocte suffusus, neque unquam perspici facilis: sed quia aliquando cubile Typhonis fuit, et quia nunc demissa in se confestim exanimat, naturâ fabulâque memorandus. Duo deinde promontoria sunt, Sarpedon, finis aliquando regni Sarpedonis; et, quod Cilicam a Pamphyliâ distinguit, Anemurium: interque ea Celenderis et Nagidos, Samiorum coloniae; sed Celenderis Sarpedoni proprior.