POMPONII MELAE
DE SITU ORBIS

LIBER I.

CAP. XVII. - Ionia.

Post Basilicum, Ionia aliquot se ambagibus sinuat: et, primum a Posideo promontorio flexum inchoans, cingit oraculum Apollinis, dictum olim Branchidae, nunc Didymei; Miletum, urbem, quondam Ioniae totius, belli pacisque artibus, principem, patriam Thaletis astrologi, et Timothei musici, et Anaximandri physici, aliorumque civium inclytis ingeniis merito inclytam, ubicumque Ioniam vocant: urbem Hippum, amnis Maeandri exitu; Latmum montem, Endymionis a Lunâ (ut ferunt) adamati fabulâ nobilem. Dein rursus inflexa cingit urbem Prienen, et Gaesi fluminis ostium: moxque, ut majore circuitu, ita plura complecitur. Ibi est Panionium, sacra regio, et ob id eo nomine appellata, quod eam communiter Iones colunt: ibi a fugitivis, ut aiunt, condita (nomen famae annuit) Phygela: ibi Ephesus, et Dianae clarissimum templum, quod Amazones, Asiâ potitae, consecrâsse traduntur: ibi Cäystros amnis: ibi Lebedos, Clariique Apollinis fanum, quod Manto, Tiresiae filia, fugiens victore Thebanorum Epigonos; et Colophon, quam Mopsus, ejusdem Mantûs filius, statuit. At promontorium, quo sinus clauditur, quod alterâ parte alium, quem Smyrnaeum vocant, efficit, angustisque cervicibus reliqua extendit in latius, abit in paene insulae faciem. Super angustias, hinc Teos, illinc Clazomenae, quâ terga agunt, confinio annexae muri, diversis frontibus diversa maria prospectant. In paene insulâ est Coryna. In sinu Smyrnaeo est Hermus amnis, et urbs Leuca: extra, Phocaea, Ioniae ultima.